Agora debuxo todo o que xa non podo chorar
Unha parte de min marchou contigo.
Matástesme, pero sigo en pé.
Afogástesme o corazón, pero sigo en pé.
Esquecíchesme, pero sigo en pé.
Agora son un alma morta, oxidada e esquecida,
pero a pesares de todo, sigo en pé coma si nada;
a pesares de que xa nada, inspírasme para todo;
a pesares de non chorar nada, debuxo todo o que non choro.
Son unha sobrevivinte dos teus nadas,
un náufrago que flota sobre os debuxos que non quero chorar.
Autora: Antía Alberte
Para saber máis:
Revista de cultura e sociedade 