LA CHICA DE LA PISA (III)

Non se pode debuxar un trono Autora: Antía Alberte Maneiro   Que non se pode debuxar un trono?! Dígoche eu que si! XD   Podes seguir a La Chica de la Pisa en: Instagram: @antiaalberte

La Chica de la Pisa (II)

“Dores de barra” Autora: Antía Alberte Maneiro   Chegan as datas das ceas de Nadal e, quen ten que traballar nun bareto aturando a algúns pelmasos? XD   Podes seguir a La Chica de la Pisa en: Instagram: @antiaalberte    

La Chica de la Pisa (I)

Autora: Antía Alberte Maneiro   Nestas datas de ceas, non podemos esquecernos da augha…(ao día seguinte XD) Podes seguir a La Chica de la Pisa en: Instagram: @antiaalberte

La Chica de la Pisa

  PELOS Muller, que o único sitio no que non tes que ter pelos, é na lingua. Que o demais é opcional (ou debería selo). Que as túas pernas deberían de rasgar máis que a túa angustia cando te ollas no espello, e que a única curva que deberías de mudar, é a do teu…

Que non saiban que os vampiros, foron persoas unha vez

O día pasaba tan lento coma a sede de tres meses sin foder. Pero cando chegaba a escuridade da noite, alumeaba a miña vida sen sentido. Vamos, vístete! Píntate coma a morta máis viva, ponte o sorriso, agocha os cabeiros para o momento de ataque. Coma un vampiro sedento de alcohol, que absorbe pescozos desamparados….

Ca vida, mamá, estoume rindo ca vida

E aquel día, sen agardalo, sen pensalo, sentino. Nunca antes probara sabor máis fermoso e alucinante. Nin sequera a pizza o superaba. Sabía a satisfacción, a bágoas, a medos, á máis profunda escuridade. A rímel corrido, a rizos, a alcohol, moito alcohol, a vómito, a resaca de domingo, e de venres, e de semanas eternas….

Agora debuxo todo o que xa non podo chorar

Agora debuxo todo o que xa non podo chorar Unha parte de min marchou contigo. Matástesme, pero sigo en pé. Afogástesme o corazón, pero sigo en pé. Esquecíchesme, pero sigo en pé.   Agora son un alma morta, oxidada e esquecida, pero a pesares de todo, sigo en pé coma si nada; a pesares de…

TODO TOXO GARDA UNHA HISTORIA BAIXO AS SÚAS ESPIÑAS

Todos temos unha historia que carece de folgos para ser contada. Aló no máis profundo desa muller con carácter, ese toxo, que bota unha risada e bebe estrelas. Detrás desa impulsividade ao falar, eses xestos. Tra-los monólogos dunha noite calquera. Tra-la pisa. Atópase unha muller que non quere ser contada, a cara da lúa que…