O Fareiro; unha reflexión e dez versos de arte menor

Autor: Pablo Gómez Portas Aquí estou de novo cas miñas cavilacións rutineiras, cavilacións que son pasto do aburrimento burgués dunha tarde de sábado na que non traballo ,  mentres  entre as rúas  a paisaxe  decórase grixásea e alumeada nestes infindos días de choiva. Grixásea por que literalmente as nubes vóltanse grises o chover e alumeada... Seguir leyendo →

SUICIDIO

Autor:  Aarón Roble Pulido Nacín unha vez, maldicín ese fascismo 50 máis. Imaxínome ós meus irmáns espermas que morreron ao meu carón coma a verdadeira vida que me trouxo ata aquí, apostar por un intento desesperado de paixón cunha soa bala que non se perda fugaz no vento das palabras quebradas por almas delirantes de... Seguir leyendo →

MARUXA

Din que un humano pode reencarnarse noutro ser humano. Eu digo que por que non noutro ser vivo, nun animal ou nunha planta. E coa mesma, á inversa. É máis, podo asegurar e aseguro que sei dalgún caso que o proba. O de Maruxa, sen ir máis lonxe. Estou segura de que Maruxa, noutra vida,... Seguir leyendo →

TRIBUTO A NICANOR PARRA

I No sé hacer tributos Por tanto Quizá esto sea un anti tributo Me enseñaste con tus versos (Tu voz jamás oí Tu faz jamás vi más allá de los retratos) La belleza de lo que no es bello La importancia del acento O la creencia en lo ausente Hago la señal de la cruz... Seguir leyendo →

DESENCANTO

Autor: Pablo Gómez Portas El Desencanto é un filme que  reza o derradeiro bastión da poética acomodada e da España que se desangra no tardo-franquismo. Unha luz, escura e en branco e negro que envolve ós seus personaxes que son absolutamente reais e que reivindican que toda a mitificación loubada á figura de Leopoldo Panero non... Seguir leyendo →

Blog de WordPress.com.

Subir ↑