Feitizos de meigas e fadas

Autor: David Conde Seoane Fotografía: Andrea Pérez Justo Hai historias que teñen un camiño singular. A disputa acontecida nas súas entrañas é un acto doloroso en moitas ocasións, máis preciso paradoxicamente na maioría dos casos para afianzar o treito percorrido de cara a un futuro máis próspero.  Este texto sacado do contexto dunha canción especial... Seguir leyendo →

Ca vida, mamá, estoume rindo ca vida

E aquel día, sen agardalo, sen pensalo, sentino. Nunca antes probara sabor máis fermoso e alucinante. Nin sequera a pizza o superaba. Sabía a satisfacción, a bágoas, a medos, á máis profunda escuridade. A rímel corrido, a rizos, a alcohol, moito alcohol, a vómito, a resaca de domingo, e de venres, e de semanas eternas.... Seguir leyendo →

Unha persoa namorada

“Só quen pase por algo así podería comprenderme, é moi complicado porse na pel doutro cando non circulan polo teu interior sentimentos escuros e melancólicos que espertan contigo cada mañá e  arroupándote coas súas garras cando deitas, facendo de compañía ao longo de días interminables, só soltando a súa presa cando o soño vence á realidade... Seguir leyendo →

O NACEMENTO DOS CÍCLOPES

No tempo no que as bestas falaban un mariñeiro, nunha das súas viaxes, chegou a unha illa, na cal só vivía un home cas súas ovellas. O pastor era alto coma un outeiro e forte coma un boi, mais a característica que máis destacaba nel era que lle faltaba un ollo. O torto cando se... Seguir leyendo →

OS MERLOS DO SEÑOR ABADE

  Esta é unha desas historias que poderiamos catalogar coma literatura popular, un deses contos que tiñan coma protagonistas a xastres audaces, escribáns aproveitados ou labregos aventureiros, mais xuráronme que este foi un feito real coma ti e coma min. Estaba certa tarde de finais do verán na taberna da aldea tentando matalo aburrimento cando... Seguir leyendo →

Blog de WordPress.com.

Subir ↑