VÍCTOR PRIETO: OURENSE É INTERNACIONAL!

Agora, que se cumpren os vinte anos da marcha do noso acordeonista máis internacional, xa que dita marcha acontecera no ocaso de 1996, recuperamos a charla que mantivemos con Víctor Prieto durante o verán, para intentar transmitir na medida do posible o que proxecta a súa figura. Nun ambiente distendido, intentamos vislumar o fondo do artista.

Cando apenas contaba con 20 anos, a través dunha beca marcha a Boston a intentar darlle saída o seu talento no acordeón. Xa con anterioridade, pasara unha curta tempada en Los Ángeles. O porqué da escolla do acordeón, cousa que me interesou debido a que non existe a posibilidade de estudalo en Berklee, que é onde foi recalar, ven derivada da paixón que xa a súa nai sentía por dito instrumento. Amén diso, cabe citar aquí o feito de que na súa infancia tiña certo éxito unha muller que traballaba co mesmo, chamada, ou que se facía chamar, María Jesús.

thumbnail_dsc_3606
Fotografía de Alberto Otero.

Foron varias as trabas que lle puxeron de inicio, ou máis que trabas, era continuamente instado a que tocase algún outro instrumento, xa que o acordeón non tiña cabida por aqueles lares, sendo máis ben asociado á música folclórica do que se podería denominar o eixo Atlántico, ou en países de Europa do Leste.

Ante a destreza que amosou tocando o acordeón, non quedou finalmente máis remedio que renderse á evidencia, e aceptar que fose ata día de hoxe o único que rematase os estudos en Berklee sen ter un instrumento de estudo programado, pois aínda non existe a posibilidade de acceder a acordeón.

thumbnail_dsc_3622
Fotografía de Alberto Otero.

Moito é o tempo que leva fóra, e moito o que tivo que pasar tamén ata que se puido adicar exclusivamente a vivir da música, xa que nos seus inicios combinaba a súa actividade musical en New York, con outro tipo de traballos que estaba a realizar en Boston á marxe da música. Impresionado por este feito quen relata o artigo, comentou que no seu esquema mental quería fuxir de facer actividades extramusicais na mesma cidade na que contaba vivir da música.

Toda esta problemática remata a partires de 2003, ano no que consigue finalmente encarrilar unha profesión que, dende aquela, foi de crecemento meteórico, chegando a tocar cos mellores, nunha das cidades que están os mellores e, sendo finalmente tamén el un dos grandes do panorama musical a nivel mundial, acadando recoñecementos tales como a edición de nove discos propios, a colaboración en case cincuenta de outros artistas, e a consecución dun Grammy.

thumbnail_dsc_3629
Fotografía de Alberto Otero.

A súa idea, é poder irse achegando a Galicia, aínda que non contempla un retorno definitivo de momento a Ourense. Quere facer escala nalgunha cidade europea para sentirse máis preto de Galicia, pois son moitas horas de voo as que ten que facer nas múltiples xiras ás que é convidado por Europa, e sinte que por estes lares tamén hai cousas interesantes por facer e xentes coas que compartilas. Neste punto, de feito, incidiu na necesidade de escapar dos egos musicais e lograr unha certa unión profesional, cousa que sempre enriquecerá o produto final que se poida obter.

Sen dúbida, é unha persoa certamente cercana. Non ten ningún tipo de prexuízo á hora de tocar temas populares da nosa terra, e el mesmo declarou que tiña un estilo “enxebre,” co cal se sinte moi identificado, enraizando cos costumes deste lugar que o viu nacer. Tampouco tería problema en tocar con calquera dos artistas que pululan pola nosa escena, xa que non rexe os seus movementos polo nome artístico, e ata nos chegou a comentar que subir a un escenario cos Suaves, estilo un tanto distante ó seu, para el sería un orgullo.

thumbnail_dsc_3658
David Conde e Víctor Prieto (fotografía de Alberto Otero).

Por último, ante unha pregunta que pode sonar como a epitafio ou frase un tanto especial, que di tal que que lle gustaría que se dixese sobre el nun futuro en relación á historia da música, a resposta foi dunha sinxeleza espectacular e á súa vez demoledora: “Un tipo que mudou a traxectoria do acordeón.” Por seguir coa literalidade, preguntámoslle se desexaba que titulásemos dalgunha maneira especial este artigo, e a súa resposta foi tal que: “Pono así. Ourense é internacional!” Cumprindo os seus desexos, así o titulamos, desexando que a súa diáspora teña os días contados.

Autor: David Conde Seoane

Fotografía principal: Alberto Otero

Un comentario sobre “VÍCTOR PRIETO: OURENSE É INTERNACIONAL!

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s