O circo da dignidade

Cubrín o meu corpo coa languidez

da vergonza para non espantar

os asistentes durante a recepción.

Ocultei tamén o pé dereito

por medo á carne máis lasciva

e no meu interior activouse

o mecanismo máis obsceno.

Ao comezo ofrecín aos espectadores

a voz como única identidade.

Logo fun desvestindo aos poucos

cada centímetro de pel

e invoquei todo o que suprimira

de min de xeito consciente.

Eles, aínda ignorantes da mudanza,

seguían prendidos do sinuoso fío

da miña voz.

Ao final, espida por completo,

calei.

Eles contemplaron

e comprenderon que eu non era

o que sempre viran.

Servinme entón da rosa

e tatueilles nas mans

o circo da dignidade.

Tamara Andrés

Fotografía: Carlota Mosquera “Hilo”

Un comentario sobre “O circo da dignidade

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s