Take me out

Autor: Manuel Jorge Maside Salgado

Fotografía: David Nóvoa Sequeiros



De nome impronunciable
Que sei eu
Un cheiro á bravío, una cor coma o solpor máis belo
E os ollos
Que ollos
Inxectados en sangue, máis escuros
Coma a pel do carballo

Así era o amor, penso eu
Que xamáis quixen ferilo
Que ninguén veume nunca
Navegar sobre el
Pero sonoramente estreleime
Un violín non deixa de soar en min
E as verbas?
As verbas sobran
Este poema sobra
Os meus ollos rabúñanlle ao ceo
Pola perna rube un sentir vermello
E xa nada semella o que era antes

Tardei o infindo en entender as miñas verbas
Afogado no cotío
E saír a procurarte
Sempre será unha lembranza
Que tatexo en soños

 

 

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s