Encontro con Factoría de Subsistencia

Os camiños do señor son inescrutables, ou iso é o que di a sapiencia populosa. Sen dúbida, nunca pensei que un grupo que coñecín en Padrón, cando estaba a traballar de camarerio nunha das semanas máis fortes do ano no luagar, a Semana Santa, puidese entrevistalo e velo actuar nun lugar tan afastado de grandes núcleos poboacionais cómo é Santa Ana. Alí, onde antano se constituía o espazo coma un cortello, e hoxe é denominado na súa honra cómo “Corte dos Bois,” tivemos unha charla de aproximación ó grupo Factoría de Subsistencia.

thumbnail_DSC_3196
Entre risas, en plan broma, Josito Porto, guitarrista, vocalista e coprotagonista da película, comenta que Factoría de Subsitencia nace na época dos indignados, cando o por entón alcalde Conde Roa o contrata para espallar a xente que alí se concentraba, e ó ver o percal, súmase á causa, saíndolle o tiro pola culata ó poder rexio da cidade. Afondando, non obstante, un pouco máis na historia, acaba confesando que en realidade eran temas que tiña xa na testa dende a época de Korosi Dansas.

O teatro, que non lembro agora a qué número de arte fai referencia (o cine coido que sempre se considerou o séptimo arte), foi o artífice da xuntanza entre Sabela Dacal, que tocaba o acordeón en directo nalgunha das obras nas que participaba, e Josito Porto, reputado actor, que non diputado por dúas veces. Ambos en conxunto conforman esta Factoría de Subsistencia, cando non lles permiten agregar os seus músicos habituais, por culpa de cuestións económicas, e de ahí o de subsistencia, xa que eles elaboran un producto do que subsisten cómo boamente poden nos tempos nos que toca vivir, que é a música.
A conexión entre ambas personalidades é perfecta, e ven derivada dun equilibrio de forzas, xa que Josito se define cómo bastante anárquico no seu método, e ó atoparse enriba dun escenario para dar un concerto, esquécese da faceta de actor que sigue un guión, polo que lle poida restar de credibilidade á actuación, mentres que Sabela semella aportar ese punto de corrección precisa, pero sen propasarse, para lograr que os temas, que son da autoría de Josito maiormente, teñan un toque máis preciosístico, aportando uns arranxos que lle dan un algo que sempre suma, xa que ela é a que aporta un maior manexo da música no campo teórico, aparte de que xa ten unha andadura nesta disciplina, pois aparte de ser profesora de piano e acordeón, é parte integrante do grupo Xestreu.

thumbnail_DSC_3231.jpg
A temática dos temas acólchase sobre unha especie de humor ácido, no cal a canción acolle unha forma inicial para rematar dando un xiro radical, acabando certamente mal a historia, cómo acontece por exemplo no tema que quizáis sone máis entrañable, titulado “Nana.” A idea é un pouco a de traballar algo tan noso cómo é a retranca, “misturar blanco con negro, xogar coas verbas,” tal e cómo afirma o propio Josito. Tamén semellan aparecer destellos da figura do antiheroe, xa que “os perdedores son máis interesantes.” Cóntanos de feito, a anécdota da época na que el rexentaba un bar en Vilagarcía de Arousa, onde un tipo falaba só diante dun espello, e que cando un se achegaba a el, podía escoitar que estaba a falar da fin do mundo e da ignorancia desta chegada por parte da xente, o que inspirou o fermoso tema “Lura de bar.”

Falamos tamén por suposto, desa visión do mundo que rodea ó artista, pois ela é o alimento preciso para as súas obras, o que abastece a súa despensa e do que nutre o seu corpo e a súa ialma. Josito é un tanto amante do Carpe Diem, e non se preocupa do futuro en exceso, porque cando se pecha unha porta ábrense mil máis, e sempre se aprenden cousas por ese camiño que ás veces se nos fai un tanto tortuoso. Non está a favor para nada das poses, “aínda que esto igual xa é unha pose,” nos di, polo que amosa un gran respeto por un tipo que se anime a tocar tres acordes desafinados, mais que toca algo da súa propia colleita, e que non busca ser un tributo ou o reflexo perfecto de calqueira grupo de culto.
En canto ás influencias musicais, ó grupo asimila varios estilos, xa que Sabela amosa un “certo descontento” cara a distorsión, e bebe de productos musicais que se entroncan en diversos estilos, tales cómo a música clásica ou o jazz. Valora moito o que son aquelas xentes que traballan no xénero, chegando a ser quen son a base de esforzo e traballo, cun pasado un tanto difícil.

Polo que respeta a Josito, comenta que para el houbo un antes e un despois na música tralo primeiro disco de Siniestro Total, “¿Cuando se come aquí?,” valorando a grupos cómo Golpes Bajos, Sex Pistols ou mesmo David Bowie. No referente ó punto compositivo, as creacións achéganse máis a xentes como Albert Pla, ou incluso un algo a Javier Krahe, e un grupo que tamén é referente para Josito, tal que Surfin Bichos, alabando o papel desenrolado por Fernando Alfaro.

thumbnail_DSC_3230.jpg
En definitiva, atopámonos diante dun grupo que sonou de vicio o día que actuaron na Corte dos Bois, pero que, escoitándoos un tempo despois nas festas de Ourense, con todo o grupo ó completo, a cousa gañou dunha maneira espectacular, que debería ser tomada en conta á hora de contar cos seus servizos. Cando desta maneira sucede, súbense ás tablas tamén Mon Orencio, ó baixo, guitarra e trompeta, e José Lameiras á parte de batería e ó theremín. Sirva este aritgo logo para lograr o empuxe dunha banda que pode aportar moito ó patrimonio cutrual, cómo no seu tempo o aportaron sen ser conscientes delo, grandes cantantes e grupos que hoxe se atopan na memoria colectiva de grandes e pequenos. Que a factoría nunca desista, por tanto, de subisitir.

Redacción: David Conde Seoane

Fotografía : Alberte Otero

Un comentario sobre “Encontro con Factoría de Subsistencia

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s